Lili Stories

<h1 style="text-align: left;"><div style="text-align: center;"> <span style="font-family: arial;">Kabanata 1</span></div><span style="font-family: arial;"><div style="font-size: large; text-align: center;"><span style="color: #ff00fe;">Levi</span></div><div style="font-size: large; text-align: center;"><i><span style="color: #ff00fe;">Hindi, spoiled</span></i></div><div style="text-align: left;"><i><span style="color: #ff00fe; font-size: small;"><br /></span></i></div><div style="text-align: left;"><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;">Nakakapanghina dahil siguro araw araw akong mabubwisit sa seven dwarves at annoying guy na puppet ni Lola. Wala naman syang ginawa, oo. Yun nga eh! Wala syang ginawa nung natapilok ako! Tinawanan lang ako! </span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;">Ayaw ko sa mga lalaking hindi gentleman. Lalo na kapag first meeting. Turn off sakin. Period.</span></span></div><div><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span style="font-size: small;">“Pasensya ka na sa apo ko, Kiko, ah. Ganun talaga yun eh. Di bale, aayos din ang takbo ng utak non mamaya.”<span style="font-weight: normal;"> Sabi ni Lola sa kanya. Narinig ko mula sa kusina.</span></span></div><div><span style="font-size: small;">“Ayos lang po, La! Sanay naman na ako sa mga ganyang gawain.” <span style="font-weight: normal;">Sagot naman nung Kiko.</span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;">Napakaplastik naman nya! HAHA. I wish they knew that he’s such a tease. Na mayroon din siyang tinatagong true colors sa kalooban nya. Na nakakaasar talaga sya.</span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;">Lumabas ako sa kwarto na yun at nasa kusina nga sila ni Lola. Kumakain na siya ng mahimbing. </span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span style="font-size: small;">“Sila Mama po, La?”<span style="font-weight: normal;"> Tanong ko.</span></span></div><div><span style="font-size: small;">“Inaayos ang mga gamit sa taas.”<span style="font-weight: normal;"> Sagot ni Lola. </span>“Uy ikaw, Levi, ah. Ano tong narinig ko kanina at nagmamaldita ka? Mag sorry ka kay Kiko! Hindi magandang ugali yan!”</span></div><div><span style="font-size: small;">“Eh hindi rin naman po maganda ang ugali nyan eh.” </span></div><div><span style="font-size: small;">“Ikawng bata ka! Ayusin mo nga yang ugali mo! Walang magkakagusto sayo niyan!” </span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;">Kumuha ako ng baso at uminom ng tubig. </span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span style="font-size: small;">“Kumain ka na diyan kasama si Kiko at mag sorry ka.” </span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;">As if! Hindi ako magsosorry no! Tsaka, wala naman akong ginawang masama sa kanya, ah? Tinawanan ko ba siya, ha?! NAPAKA UNFAIR. </span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;">Nakahalukipkip ako habang pinagmamasdan siyang tahimik na kumakain. Naka jersey na blue lang siya kaya exposed talaga ang braso niya. Medyo di kalakihan iyon katulad ng mga friends na pinapakilala sakin sa lugar namin.</span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;">Ilang sandali pa, kumalam ang tiyan ko kaya naisipan kong kumain na lang. Bumuntong hininga ako... susubukan kong maging friendly!</span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;">Kumuha ako ng plato at sinamahan sya sa pagkain. Nanlaki ang mga mata nyang nakatingin sa akin. Huminto pa sya sa pagkain at pagnguya. HELLO? Ako lang to!</span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span style="font-size: small;">“Hi!” <span style="font-weight: normal;">Masigla kong bati sa kanya at kumaway. </span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;">Gulat pa rin sya sa pagbago ng mood ko. Ang mukha nya, sobrang amo. Mukha syang mabait pero nakakaasar lang talaga. </span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: normal;">I glared at him. </span>“Nakakahiya kung di mo rin ako babatiin.”</span></div><div><span style="font-size: small;">“Paano kita babatiin eh ang sungit mo kanina tapos ang sigla sigla mo ngayon...”<span style="font-weight: normal;"> malamig nyang sabi at bumalik sa pagkain.</span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;">WHOOO! Kalma, Levi! Kalma! </span></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div><span style="font-size: small;">“So, Kiko ang pangalan mo?”</span></div><div><span style="font-size: small;">“Mmm... ikaw? Levi, hindi ba?”<span style="font-weight: normal;"> Tumango ako. </span>“Mayaman ka siguro no?”</span></div><div><span style="font-size: small;">“Hindi naman! Pero may Chanel bags ako, LV bags, at yung mga limited edition na stuffs. Alam mo yun?”</span></div><div><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: small;">Umubo si Kiko sa gitna ng</span></span><span style="font-size: medium; font-weight: normal;"> pagkain. OMG, ayos lang ba sya? Nabilaukan ata? Ang pula ng mukha nya!</span></div><div><span style="font-size: medium;"><br /></span></div><div><span style="font-size: small;">“Ayos ka lang?”</span></div><div><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: normal;">Tumango-tango sya.</span> “Oo... ayos lang... hindi nga pala talaga kayo ganun ka yaman.”</span></div><div><span style="font-size: small;">“Oo eh. Sabi kasi nila Mama, dapat maging humble. I’m sure you’re aware of it.”</span></div><div><span style="font-size: small;">“Sobrang down to earth nga...”<span style="font-weight: normal;"> may sinabi pa siya pero di ko narinig.</span> “Kaya siguro ganun ang ugali mo...”</span></div><div><span style="font-size: small;">“Ano? Humble?”</span></div><div><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: normal;">Umiling sya. </span><span style="color: #ff00fe;">“Hindi, spoiled.”</span></span></div><div><div style="color: #ff00fe; font-size: large; font-style: italic;"><br /></div></div></div></span></h1>

Kabanata 1 Levi Hindi, spoiled Nakakapanghina dahil siguro araw araw akong mabubwisit sa seven dwarves at annoying guy na puppet ni Lola. ...